YOKLUĞUN ŞİİRİ

yürüyorum yolda
elimde bir kitap
suratımda kirli bir sakal
cebimde
otobüse verecek

metelik yok



yürüyorum yolda
yamalı asvaltı belediyenin
küçük bir göl olmuş
yağmurda
ayağımı basacak

kaldırım yok



yürüyorum yolda
aklımda dersler sınavlar
mezuniyet tarihi uzayacak mı’lar
içimde
umuda ayrılacak

rahat bir kalp yok



yürüyorum yolda
sevgilim evde
tekel işçileri grevde
ve bana bu şiirde
sevgiyi aşkı yazdıracak

neşem yok


Mustafa SEYFİ

Kısa kısa dizelerle ortaya koyduğunuz ruh ve beden halinizin betimlemeleri şiire akıcılık kazandırmış.

Bir birey olarak toplumda olan bitenlere kayıtsız kalmamış,birey-toplum ayrılmaz bütünlüğü içinde duygu ve düşünce yoğunluğunu okuyucuya aktarmışsınız.

Halet-i ruhiyenizi çok iyi anlıyor,son zamanlarda aynı duygu ve düşünceleri daha yoğun taşıdığımı da ifade etmek istiyorum.İçinde bulunduğumuz belirsizlik,geleceği karartarak umutlarımızı rafa kaldırmamız için elinden geleni yapıyor.Ama,bizler her şeye rağmen "nafile "demek,diyebilmek zorundayız.Bizleri yaşama bağlayan umutlarımızın kırılmasına olanak tanımamalıyız.Yaşama direncimizi ancak bu şekilde sağlayabiliriz,diye düşünüyorum.

Şiir başlıklarınızı,şiirlerinizin konusuna uygun seçtiğinizi de belirtmek isterim.Yine,kendinize has söylemlerin yer aldığı "Sen Benim Hayatımın Senaristisin "şiiriniz buna güzel bir örnek diyebilirim.

Sevgi ve saygıyla.