HASRET

HASRET

Loş ışıkların altında
Tokuşan kadehlerde titreşirken o zehir,
Yavaş yavaş uyuşuyor beyinler.
Çoktan kaybolmuş
Merhamet denen yaşama dair o ince çizgi!
Bakışlar sönük,
Gözler bakar kör,
Gözlerin gördüğü sadece dans eden rakkaseler.
Kulaklar sağır,
Duyulabilen sadece rüyalı sözler!
Loş ışıkların altında,
Kirli havayı her soluşumda
Kirlenen ruhum çırpınırken artıyor yalnızlığım,
Bu insan selinin arasında!
Kirlenen ruhum,
Temizlenmek istiyor
Işıl ışıl bakan gözlerin parıltısıyla.
Hastayım…
Oksijen solumam lazım.
Yorgunum…
Yıldız yağmurunun altında dalarken tefekküre,
Hüdüt kuşunun nağmeleriyle uyumam lazım.
Elazığ’ın günbağı köyünde
Kır çiçeklerinin istila ettiği o tepeye gömülürken
Ötelere açılan o pencereden uçmağa varmam lazım!