ölürken çocuklarımı unuttum
küçük deniz kirpikleriyle sabah
denendim bütün sabahları
sana sürgünümün şarabını bıraktım al
mumlarını güzelliğin ve hiçliğin
bir de kaygumun soğuk elleri
denedim bütün ölümleri
ama görmedim büyülü ağaç
ezilmiş sevdaların giysileri
sana ayrılığın yayını bıraktım al
bir de adını bilmediğim gökyüzünü
lamalar gibi koşar bozkırda
oysa ölümsüzlük şuracıkta, kar
güneş gibi doldurmuş odayı, basit
anlamsız ve tek başına
ayaklarım hayvan, üstüm başım bitki
denedim
bütün vakitleri al
başka türlü geçmeyen bir vakitti...
melih cevdet anday / Tek Başına
Seyir Defteri
AYDIN KAYA